Volg ons

FacebookPinterest

Twitter

Op 29 november organiseerde de provinciale geleding Limburg haar jaarlijkse activiteit in het kader van de Week van de Week van de Vrije Smaak. Dit jaar lag de focus op "Griekse olijven en olijfolie". In de "toekomst" zal meer en meer belang worden gehecht aan een gezonde levensstijl. Marina Parmakis, geboren en getogen in Limburg maar met Griekse roots, speelt in op die trend door zuivere, biologische Griekse producten aan te bieden. Ze  ging in haar voordracht dieper in op de typische Griekse specialiteiten zoals tarama, tzatziki, zongedroogde olijven, Griekse kruiden, konfijt, honing, olijven en olijfolie,… maar er was ook ruim gelegenheid om te proeven van al deze Zuiderse, biologische lekkernijen, dit alles in combinatie met een fris glaasje wijn.  Niet minder dan 75 dames waren aanwezig en genoten van de boeiende uiteenzetting, met een vleugje zon op een gure herfstdag.  

Op het menu in Antwerpen: bezoek aan de tentoonstelling “Antwerpen à la carte” in het MAS, lunch in “De Burgerij” en daarna een haventour met een bezoekje aan het pittoreske dorpje Lillo. De expo "Antwerpen à la carte"  legt de intieme band tussen de stad en voedsel bloot, van de zestiende eeuw tot in de verre toekomst. Hoe komen steden aan hun eten? Waar ter wereld komen de gewassen vandaan en hoe bereiken ze de stad? Wat eten mensen en waar kopen ze het? Gelijkt de hedendaagse keuken van vandaag nog op een keuken uit pakweg de zeventiende eeuw? En waar blijven we met al het afval?  Het namiddag gedeelte, een bus tour door de haven van Antwerpen met de nodige deskundige uitleg, was uitermate boeiend! Ook het nieuwe havenhuis was impressionant!    
Met 13 personen waren we paraat voor een wandeling door de Erfgoedbibliotheek – van de magnifieke Nottebohmzaal langs de indrukwekkende magazijnen met diverse dagelijkse kranten van vele jaren, de microfilmzaal en de leeszaal. Er gingen deuren open die anders gesloten blijven en we konden met eigen ogen zien hoe anderhalf miljoen boeken gekoesterd, bewaard en ter beschikking gesteld worden. In de leeszaal kunnen alle collectiestukken van de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience geraadpleegd worden. Ook de digitale databanken kunnen doorzocht worden. De collectie van de Erfgoedbibliotheek is zeer rijk en gevarieerd. Naast een uitgebreide collectie boeken bezit ze enkele bijzondere objecten die permanent in de Nottebohmzaal worden tentoongesteld: de 500 jaar oude globes van Blaeu, de Egyptische kast, borstbeelden, een replica van de kaart van Antwerpen van Virgilius Bononiensis en het oudste stuk uit de collectie, een Egyptische papyrus uit de 21ste dynastie. De Nottebohmzaal op zich is een verborgen parel. Hier worden de eerste 150.000 boeken van de bibliotheek bewaard in een historische en adembenemende setting. Al die oude boeken: heel indrukwekkend!!!! Als je daar een boek wil bekijken moet je het wel op voorhand aanvragen en de boeken mogen de zaal niet verlaten en moeten met handschoenen aan bekeken worden. De deuren van de zaal zwaaien alleen open voor tentoonstellingen, lezingen, concerten of rondleidingen. De twee uren rondleiding waren zo voorbij mede door de goede uitleg van de gids. 
De toekomst is “veggie” en dat hadden de dames van Vlaams-Brabant goed begrepen. Zo organiseerden we op 25 november twee vegetarische kookworkshops voor beginners. EVA vzw heeft hierin jarenlang expertise dus besloten we hiervoor met hen samen te werken. We kregen een eenvoudig én lekker menu voorgeschoteld: walnotenpaté, bladerdeegje gevuld met champignons, look, ui en peterselie, taijine met kikkererwten, pastinaakpuree,… én als dessert chocolademousse en kokoscake met peren. Dit alles in combinatie met een heerlijk glaasje wijn en fijn gezelschap! Meer moet dat niet zijn…
Zotte Rik, zatte Nel, Janneke de Zolderzeiker en Mie Trottinet, …. waren lang niet de enige volkse figuren die in deze wijk woonden. Arme mensen, havenarbeiders, zakkennaaisters, koffieboonwijven en leurders, … God moet zijn getal hebben! Maar het is ook wel in deze buurt dat de Lange Ridderstraat loopt, dat ooit keizer Karel logeerde in de Sint-Michielsabdij en dat Napoleon Bonaparte zijn scheepswerven liet optrekken. Zelfs Pieter Paul Rubens woonde er ooit en trouwde er met zijn buurmeisje Isabella Brant. De Parochie van Miserie, zo werd de wijk ook genoemd, heeft ook grote schrijvers als Hendrik Consience en Lode Zielens voortgebracht. In zijn roman ‘Moeder waarom leven wij?’ beschrijft Zielens de armoede en harde ‘struggle for life’ in zijn buurt. Moeder Netje kreeg er zelfs een standbeeld. Maar er werd intens geleefd: geroddeld, gevochten, geholpen, geroepen en gezongen ! In de miserie kent men zijn vrienden, zonder grote woorden, maar met een groot hart! Stilaan verhuisden de bewoners naar sociale woningen, werden de vele steegjes en gangetjes ‘opgekuist’ en ging de ziel van deze wijk ook een beetje verloren. Studenten en modeontwerpers kwamen er zich nestelen, en de oude danspaleizen bieden nu ruimte aan grote antiekzaken. Oude gebouwen zoals de vroegere gendarmerie worden eigentijds en milieuvriendelijk opgeknapt.  Tijdens deze unieke wandeling kregen we zicht op de restanten en verhalen van vroeger die deze zo volkse buurt terug tot leven brengen. Halverwege de wandeling zijn we iets gaan drinken in het gemeenschapshuis op het Sint Andriesplein. Daar werd duidelijk hoeveel er in de wijk gedaan wordt voor de bewoners en dit allemaal aan democratische prijzen. Na 3 uur zijn we tevreden naar huis gegaan met weer een stadsdeel dat we nu beter kennen.