Volg ons

FacebookPinterest

Twitter

Zotte Rik, zatte Nel, Janneke de Zolderzeiker en Mie Trottinet, …. waren lang niet de enige volkse figuren die in deze wijk woonden. Arme mensen, havenarbeiders, zakkennaaisters, koffieboonwijven en leurders, … God moet zijn getal hebben! Maar het is ook wel in deze buurt dat de Lange Ridderstraat loopt, dat ooit keizer Karel logeerde in de Sint-Michielsabdij en dat Napoleon Bonaparte zijn scheepswerven liet optrekken. Zelfs Pieter Paul Rubens woonde er ooit en trouwde er met zijn buurmeisje Isabella Brant. De Parochie van Miserie, zo werd de wijk ook genoemd, heeft ook grote schrijvers als Hendrik Consience en Lode Zielens voortgebracht. In zijn roman ‘Moeder waarom leven wij?’ beschrijft Zielens de armoede en harde ‘struggle for life’ in zijn buurt. Moeder Netje kreeg er zelfs een standbeeld. Maar er werd intens geleefd: geroddeld, gevochten, geholpen, geroepen en gezongen ! In de miserie kent men zijn vrienden, zonder grote woorden, maar met een groot hart! Stilaan verhuisden de bewoners naar sociale woningen, werden de vele steegjes en gangetjes ‘opgekuist’ en ging de ziel van deze wijk ook een beetje verloren. Studenten en modeontwerpers kwamen er zich nestelen, en de oude danspaleizen bieden nu ruimte aan grote antiekzaken. Oude gebouwen zoals de vroegere gendarmerie worden eigentijds en milieuvriendelijk opgeknapt.  Tijdens deze unieke wandeling kregen we zicht op de restanten en verhalen van vroeger die deze zo volkse buurt terug tot leven brengen. Halverwege de wandeling zijn we iets gaan drinken in het gemeenschapshuis op het Sint Andriesplein. Daar werd duidelijk hoeveel er in de wijk gedaan wordt voor de bewoners en dit allemaal aan democratische prijzen. Na 3 uur zijn we tevreden naar huis gegaan met weer een stadsdeel dat we nu beter kennen.