Volg ons

FacebookPinterest

Twitter

bloem

 

We zijn weer aan de week van de Vrijwilliger toe. Maar er bestaat ook nog eens, apart, de Dag van de Vrijwilliger. Die valt in een ander seizoen, namelijk in december. Je ziet hoeveel appreciatie er is voor het werk, de inzet, de motivatie, de betrokkenheid, en liefde die vrijwilligers binnenbrengen in een organisatie!

Hoewel, we hebben ook twee Moederdagen. De Antwerpse op 15 augustus en de gewone in mei. Maar zelden worden die allebei 'gevierd'. Gelukkig maar, want de meeste moeders ervaren het eerder als een supervermoeiend evenement. De kinderen hebben ontbijt op bed gemaakt, superlief, maar in de keuken wacht een puinhoop... De papa heeft als cadeautje een wafelijzer voorzien, superlief, maar nu moet dat natuurlijk meteen vandaag getest worden... En de mama van de mama, wiens feestdag het ook is nietwaar, gaat in concurrentie met de mama van de papa die eveneens bezoek verwacht .... STRESSSSS! Misschien ligt hier de verborgen reden waarom er hiervan twee moéten zijn, kwestie van de moeder versus schoenmoeder-stress te kunnen spreiden.

Misschien is het gewoon extreem Belgisch om altijd ook naast dé internationaal erkende dag een tweede eigen versie te hebben.
Zo is er Warme Truiendag, en één week later in februari heeft België de Dikke Truiendag. Zou het een dienstverlening aan de Hollandse breisters zijn, zodat ze, als hun trui niet tijdig klaar raakte, een week respijt hebben om nog met de Belgische dag te kunnen meedoen?

 

 

Hoe dan ook, de Week van de Vrijwilliger bestaat al dertig jaar. En wij bij de Liberale Vrouwen hebben vrijwilligers die ons al zo lang trouw zijn. Vorig jaar hebben we hun profiel binnen onze organisatie nog eens getest. Blijkt dat wij supertrouwe vrijwilligers hebben, die zich blijvend verbonden voelen en eerder zullen doodvallen dan dat ze er de brui aan geven. Eén factor speelt evenwel een belangrijke rol, misschien meer nog dan vroeger, en het is de connectie met de eerder aangehaalde Moederdag. Vrijwilligerswerk functioneert niet zoals de oude moeder-dochter reclame van Becel. Moeders recruteren hun dochters niet, en dochters staan blijkbaar niet te trappelen om in dezelfde organisatie als hun moeder actief te worden. Net zoals moeders en dochters meestal ook geen vriendjes zijn op Facebook. Ze zijn al tot elkaar veroordeeld voor al de rest, van Moederdag tot mantelzorg, en de rest is er teveel aan. Nochtans willen wij eigenlijk heel graag het soort organisatie zijn waar dat wél zou kunnen, de overdracht van die trouwe vrijwilligersspirit van moeder op dochter. Misschien moeten we het aanpakken zoals die twéé moederdagen, truiendagen, vrijwilligersdagen, en een parallelle werking uitbouwen die moeders en dochters ieder hun eigen ding laat doen.

Wat een energie zou dat geven!